تشخیص مهم نیست

                                               تشخیص مهم نیست

یکی دیگه از نکات جلسه ی اول اینه که تشخیص توی توانبخشی اهمیتی نداره.  هر چه قدر تشخیص توی پزشکی اهمیت داره تشخیص توی توانبخشی اهمیتی نداره.

 من کاری ندارم که شما با چه تشخیصی به من مراجعه کردین. تشخیص و اینکه کودک شما چه برچسبی گرفته اهمیتی برای من نداره و برای شما هم نباید اهمیت داشته باشه چونکه تشخیصی که شما گرفتین نشون دهنده ی نوع خدماتی که شما باید بگیرید نیست.

 برچسبی که کودک شما گرفته به من نمیگه که من با این کودک باید الان چه کاری انجام بدم چونکه من باید کودک شما رو ارزیابی بکنم ،  براساس ضعف ها و تأخیر هایی که کودک شما داره من اهداف درمانیم رو بچینم . تشخیص و برچسب شما به من اهداف درمانی نمیگه . تشخیص و برچسب شما به من راه رو نشون نمیده . پس تشخیص و برچسبی که کودک شما گرفته هیچ کمکی به شما نمی کنه و هیچ کمکی به من نمی کنه .

اون چیزی که مهمه اینه که ما تاخیرهای کودک رو تشخیص بدیم . ضعف های کودک رو تشخیص بدیم و اون ضعف ها رو اولویت بندی بکنیم .  ببینیم که الان ما باید کدوم ضعف رو برطرف بکنیم پس اصلاً به فکر تشخیص و برچسب گذاشتن روی کودکتون نباشید بر فرض هم که به تشخیص برسید و برچسب هم بزنید به کودک ، هیچ کمکی به پروسه ی تمام بخشی نمی کنه.