توی مرحله ۱ وقتی که دستور پذیری کودک پایین هست تاثیر کار درمانی و گفتار درمانی و توان بخشی به شدت پایین هست . توی این مرحله خانواده و مادر نقش بسیار تعیین کنندهای داره که این دستور پذیری و سطحش رو بیاره بالا .
پس توی مرحله ۱ مادر نقش بسیار تعیین کنندهای داره . توی مرحله ۲ توجه و علاقه : توی این مرحله کودکی که دستور پذیریش بیشتر شده و همکاریش بیشتر شده ما باید توجهش رو بیشتر بکنیم . این توجه با تمارین درمانی به دست میاد. در کنار این تمارین درمانی ما باید به علاقه و هیجان کودک هم توجه داشته باشیم چون اگر به علاقهای کودک بیتوجه باشیم این توجه بهبود پیدا نمیکنه . پس توی این مرحله درمانگر و مادر نقش بسیار مهمی داره.
توی مرحله ۳ تمرکز و حافظه : اینا وظیفه درمانگر هست که با تمارین مربوطه تمرکز و حافظه رو بهتر کنه . بحث بعدی بهبود ارتباط : چون که کلینیک محیط ارتباطی نیست ، تمارین بهبود ارتباط رو باید مادر انجام بده . درمانگر سرمشق میده ، درمانگر آموزش میده ، اجرا و تمرین نکات میشه مال توی خونه .
بحث پردازش حسی هم مال کلینیکه هم مال خونه . چون که کودکی که مشکلات تعدیل حس داره باید یک سری تحریکات حسی رو به صورت روتین و منظم و با برنامه دریافت بکنه. پس تایمی که کودک کلینیک نمیاد اون تحریکات رو باید توی خونه دریافت بکنه . پس باز هم نقش خونه و خانواده توی این مرحله اهمیت داره.
مرحله بعدی بحث شناخت و حرکاته . شناخت حیطه داره ، مرحله داره . کلیپ آموزشی سطوح شناختی رو میتونین ببینین . حرکات هم خودش مرحله داره ، سطوح داره. میتونین آموزش نوشتن رو از این مرحله شروع بکنید . بحث خوندن هم اگر یک مبحث شناختی در نظر بگیرین آموزش خوندن و آموزش نوشتن رو میتونین از این مرحله شروع بکنید .
این یک دورنمایی بود از مسیر درمان و این که توی این مسیر درمان چه کسانی اهمیت بیشتری دارند .
