چرا تحلیل رفتار مهمه؟

چرا تحلیل رفتار مهمه؟

اولین قدم برای تغییر رفتار:  تحلیل رفتاره . تغییر رفتار میتونه آموزش یک مهارت جدید به کودک باشه. می‌تونه حذف کردن یک رفتاری که وجود داره باشه و یا می‌تونه تقویت یک رفتاری که وجود داره باشه .

 پس اولین قدم برای آموزش یک رفتار جدید یا حذف یا تقویت یک رفتار: تحلیل رفتاره . تحلیل رفتار منجر به شناخت بهتر کودک،  منجر به آگاهی از علت‌های رفتار کودک و در نهایت منجر به درک بهتر کودک میشه .

 خوب یا بد بودن یک رفتار به علت‌های زیادی بستگی داره . ما یک رفتار خوب محض یا یک رفتار بد محض نداریم.  خب گفتیم که یک رفتار خوب محض یا یک رفتار بد محض وجود نداره  .

کودکی که گرسنشه و به خاطر گرسنگی گریه میکنه یا یک کودکی که به خاطر درد یا بیماری گریه میکنه یا یک کودک دیگه‌ای که مثلاً یه چیزی میخواد به اون شی اشاره میکنه و گریه میکنه یا مثلا یک کودک دیگه ای لباس مورد علاقه اش رو می خواد و برای رسیدن به اون لباس مورد علاقه اش گریه میکنه یا مثلا کودکی که دوست نداره بیاد کلینیک گریه میکنه یا مثلا کودکی که دوست نداره از کلینیک بره بیرون و باز هم رفتار گریه کردن رو نشون میده یا مثلاً یه کودک بیش حسی داره از سوار شدن به تاب و تاب خوردن بعدش میاد و گریه می‌کنه یا مثلاً یه کودک دیگه‌ای کم حسی داره و از تاب خوردن لذت می‌بره و ما نمی‌ذاریم که تاب بخوره و رفتار گریه کردن رو نشون میده . یک کودک دیگه ای از مثلا یه شی تنفر داره مدام بهش ارائه میدیم مثلا از کلاه تنفر داره ما مجبورش می‌کنیم که کلاه سرش کنه و در نتیجه رفتار گریه کردن رو نشون میده. یه کودک دیگه ای برای جلب توجه ما رفتار گریه کردن نشون میده  . یه کودک دیگه‌ای به خاطر اینکه ما یه تمرین سختی بهش دادیم و اون تمرینو متوجه نشده درک نکرده رفتار گریه کردن رو نشون میده یه کودک دیگه‌ای اضطراب جدایی داره و توی شروع درمان از خانواده جدا شده و اضطراب جدایی نشون میده و گریه میکنه .  یک کودک دیگه ای ترس داره و مثلا از آمپول و دکتر ترس داره و وقتی که آمپولو میبینه گریه میکنه  . رفتار گریه کردن رو نشون میده . اگر از یک کودک اسباب بازی مورد علاقشو بگیری رفتار گریه کردن و نشون میده  . یه کودک دیگه‌ای پوشکشو خیس کرده و به خاطر اون رفتار گریه کردن رو نشون میده .

 خب توی موارد ذکر شده رفتار گریه کردن ثابت بوده اما علت و ماهیت این رفتارها و گریه ها متفاوت بوده.  این تفاوت در علت‌ها و ماهیت رفتارها باعث میشه که ما مجبور باشیم که رفتارها رو تحلیل کنیم . یعنی اینکه به زمان بروز رفتار ، مکان بروز رفتار  ، مدت زمانی که اون رفتار طول کشیده  ، شرایط قبل بروز رفتار  ، شرایط حین بروز رفتار و شرایط بعد از بروز رفتار توجه کنیم. توی مثال های گفته شده گریه کردن همیشه یه مشکل رفتاری نبوده و گاهی هم یک رفتار طبیعی بوده مثلاً ترس از واکسن یک رفتار طبیعی بوده . اینکه اسباب بازی کودک رو بگیریم و کودک گریه کنه یک رفتار طبیعی بوده. اینکه کودک بیش حسی داشته یا کم حسی داشته گریه کرده رفتار طبیعی بوده و بعضی دیگه از اون مثال‌ها گریه‌های طبیعی بودن.

 وقتی که ما با این بحث تحلیل رفتار آشنا نباشیم یک تحلیل رفتار اشتباهیو انجام می‌دیم و وقتی که تحلیل رفتار اشتباهی انجام بدیم یک رفتاری که جنبه طبیعی داره رو به عنوان یک مشکل رفتاری در نظر میگیریم و سعی میکنیم که این مشکل رفتاری رو که به اشتباه تشخیص دادیم رفع کنیم  .

پس در نتیجه عدم آگاهی از تحلیل رفتار منجر به خدمات درمانی و اقدامات اشتباهی میشه که این اقدامات اشتباه هم عوارض خودش رو بر رفتار کودک می‌ذاره.